he coureurtje stukkie meerijden

   staat er goed he ? 

en poseren dat ze kan !!  lekker in het zonnetje op de wip

Hallo allemaal,

We zijn nu bijna 3 weken thuis en genieten steeds meer van ons kleine spookje,ze is lief, leuk, grappig en soms ook heel stout, ze weet precies hoe ze iets voor elkaar moet krijgen, soms met een beetje janken erbij komt het heus allemaal voor elkaar, mamma zwicht meestal voor haar lieve koppie, maar pappa is iets strenger, maar ja je kan niet altijd op 1 lijn liggen.

Ze kan al 4 nederlands liedjes zingen en ook haar woordenschat wordt steeds groter, ook al vertikt ze het soms om iets in het nederlands te zeggen, terwijl ze het wel weet, als ze bijvoorbeeld klaar is met plassen zegt ze waha, wij zeggen dan wat zeg je, dan zegt ze weer waha, dan vragen wij weer wat zeg je, en dan roept ze heel hard klaaaaaarrr,probeer dan je lachen maar eens te houden.

Ook het eten gaat heel goed, eigenlijk lust ze alles,alleen de zuurkool die mamma niet lang genoeg had gekookt, daar trok ze een beetje een raar gezicht bij, maar de worst gaat er wel zo in.Ook het danoontje dat pappa altijd in zijn zak verstopt graait ze er zo uit, want dat is wel het hoogtepunt van de maaltijd.

Afgelopen zaterdag zijn we met onze reisgenoten uit China, Jacinta,Vincent en Lilly-ann naar de zorgboerderij geweest, het leek of de 2 meiden toch wel iets bekends zagen, want ze gaven elkaar al gauw een handje en lieten elkaar niet meer los, tussen de middag daar wat gegeten, was erg gezellig en ze zijn ook allebei gek op beesten en de speeltuin.

We hebben de afgelopen weken stapels kaarten gekregen, wij willen iedereen daarvoor hartelijk bedanken en ook veel telefoontjes, want bellen mag natuurlijk altijd.

Groetjes aan iedereen en een dikke kus van Mila

De buren hadden onze straat en huis prachtig versierd, heel erg leuk allemaal, en wat een werk hebben ze hieraan gehad en ook mijn broer Ab had een mooi vliegtuig uitgezaagd en aan de regenpijp gehangen, buurtjes en Ab ontzettend bedankt.

Mila aangeven op het gemeentehuis, maar wel eerst even wachten natuurlijk.

Hallo allemaal,

Wij zijn nu ruim 1 week thuis met onze kleine Mila, en ik kan alleen maar zeggen dat ze het heel goed doet,ze gaat steeds meer eten en natuurlijk ook de hollandse pot, ze heeft worteltjes, sperciebonen en pannekoeken met stroop gegeten en natuurlijk niet te vergeten een oerhollandse fricandel, heerlijk vond ze hem.

Ook het slapen gaat nog steeds heel erg goed,ze wordt helemaal niet wakker in de nacht en wordt gemiddeld om een uur of half 9 wakker, als ik haar dan uit haar bedje til, komt er gelijk een glimlach op haar gezichtje.Ze gaat dan nog lekker even tussen pappa en mamma zitten om een kwartiertje televisie te kijken en dan  naar beneden even eten.

Jan is nog vrij tot 19 februari en ik nog 1 week langer. als alles goed gaat ,zal mijn moeder op dinsdagmiddag op haar gaan passen en op donderdagavond als ik werk is Jan thuis, dus dat is allemaal geregeld.Moet eerst nog maar eens zien hoe alles gaat lopen anders kan Jan voorlopig nog de dinsdag vrij nemen, want die heeft nog heel veel vrije dagen uit 2006.

We gaan lekker veel met haar wandelen,we zijn net met haar naar de zorgboerderij in Spaarnwoude geweest, ze vind dieren volgens mij heel erg leuk, als het straks wat mooier weer is wil ik daar wel vaker heen.ook boodschappen doen en winkelen vind ze helemaal niet erg, dus dat is mooi meegenomen.

Ik denk dat ze zich al heel erg thuis voelt bij ons, want ze is zo vrolijk en blij de hele dag, daar genieten we echt van, ze houd geen moment haar mondje dicht,af en toe zou het wel eens lekker zijn.Het is nu zondagmiddag 2 uur en ze ligt heerlijk te slapen, dat heeft ze nog wel nodig.

Al  met al, we zijn dolgelukkig met onze kleine prinses en houden zielsveel van haar, laten we hopen dat het allemaal zo goed blijft gaan in de toekomst.

Groetjes aan iedereen, Mariska

  kijk eens wat een mensen !!

alle kinderen wilden even kennismaken met Mila.

Lieve, lieve mensen,

Na een reis van 10 uur kwamen wij aan op schiphol, we moesten een hele tijd wachten voordat we de koffers hadden, maar toen dat eindelijk zover was konden we eindelijk door de deuren naar onze familie, vrienden, kenissen en collega`s,wat waren het er veel,er zijn mensen die ze geteld hebben en het waren er zeker 60, wat overweldigend en fijn om te zien dat jullie allemaal zo met ons meeleven, achteraf denk ik heb ik iedereen wel begroet, ik weet het echt niet meer, het is een soort roes waar je dan in zit.

Na een tijdje had onze Mila het wel gehad, en begon ze hard te huilen, toen werd het tijd om op te stappen, het liefs zou je al die mensen wel mee naar huis willen nemen, maar dat kan helaas niet.

Dat we onze straat in kwamen rijden wachte ons nog een verassing, de straat was over een lengte van wel 75 meter helemaal versierd met slingers en balonnen, en in de tuin stond een grote houten afbeelding van ons aankomstkaartje, met de koeien en puca van 2 bij 2 meter, helemaal goed.de buren hadden dat allemaal met elkaar gemaakt, en geschilderd, lieve buurtjes wat was dat geweldig.We hebben nog even met zijn drietjes wat gegeten en hebben Mila om 9 uur naar bed gebracht, ze was met 5 minuten vertrokken, het was in China natuurlijk 7 uur later, dus ze was dwars af.Ze heeft geslapen tot half 7, toen was ze heel even wakker, daarna weer doorgeslapen tot half 9, mooie tijd toch, vandaag een lekker rustig dagje, even wat boodschapjes doen en lekker samen spelen.

Bij deze wil ik ook iedereen danken  voor hun komst naar schiphol, de kaartjes, kadootjes en advertentie en mailtjes,ik weet niets eens meer van wie alles komt en ook natuurlijk alle buren voor het versieren en het prachtige houten fietskoetje, ze rijd er al op rond dus pas maar op.

Heel veel liefs van Jan, Mariska en Mila

we zullen proberen af en toe iets op de weblog te schrijven over hoe het met Mila gaat.

Nogmaals bedankt allemaal

muurtje wat ben je koud gewoon omdat ze zo leuk is

Vandaag besloten, dat we ons laatste geld nog wilde opmaken op de zijdemarkt, dus met de 2 andere stellen weer in de gevaarlijke taxi`s, moet wel want lopend kom je er niet,Eerst nog bij een soort warenhuis geweest, maar niets gekocht,dus daarna door naar de markt.

wij hebben wat leuke shirts gekocht en nog wat meer souvenirs, leuk voor Mila voor later, een stempel met haar geboortejaar en naam, parapluutjes,jurkjes, chinees theeserviesje, poppetjes, en puma schoentjes, en nog veel meer.

Toen nog even een lekker broodje gegeten, en daarna weer de laatste kamikaze rit terug naar het hotel.Nog even met Mila naar het zwembad geweest,om half zes moesten we beneden in de lobby verzamelen, om de paspoorten met visa van de kids te krijgen, nu kunnen wij haar eindelijk officieel mee naar Nederland nemen, we zijn zo benieuwd of ze het allemaal door heeft wat er met haar gaat gebeuren, wij zijn er in ieder geval helemaal klaar voor om te vertrekken, we worden morgen om half 10 opgehaald, dit was dus onze laatste dag in China, het geboorte land van onze heerlijke dochter, ooit hopen wij hier nog eens terug te komen, om Mila te laten zien waar ze vandaan komt, jullie allemaal bedankt voor alle leuke en lieve reakties, ik heb menig traantje gehuild, maar dat mag toch?

We zullen proberen om af en toe nog wat te schrijven, over hoe het met Mila gaat.

Nogmaals bedankt allemaal.

Jan, Mariska en Mila Derlagen.

Vandaag stond de chinese muur op het programma,moesten om 9 uur in de lobby staan, dus dat werd weer haasten, ons kleine spookje was weer niet wakker te krijgen, ik denk dat we eerst chinees vuurwerk moeten afsteken voor dat ze goed wakker is.
Op de heenweg gingen we eerst langs de zijde fabriek, best mooi om te zien hoe het van rups naar stof wordt gemaakt, ze verkochten er dekbedden en overtrekken ,maar ook kleding en andere souvenirs.
Om ongeveer half 12 kwamen we bij de muur aan, een prachtig gebied, om tussen al die bergen te staan is heel erg indrukwekkend, het enige nadeel was, dat het vreselijk koud was door de snijdende wind die er stond, de kinderen waren ingepakt , het leken wel mummies, maar even goed was het bijna niet te doen, we zijn met de groep een stuk de muur op gelopen en hebben wat gefilmd en foto`s gemaakt, daarna in een restaurantje koffie gedronken, de groep was niet zo groot omdat er een paar stellen ziek waren of zieke kinderen hadden, heel jammer dus.
Daaran hadden we een lunch in een plaatselijk wegrestaurant, een beetje oppassen dus, voor je het weet heb je weer witte hond gegeten.
Om half 3 vertrokken we weer richting het hotel, maar we kwamen in de file terecht zoals altijd in Beijing, dus we waren pa som 16.15 thuis, daarna nog even op de kamer gespeeld.
Ook de groep uit de andere provincie Quangdong was weer terug, zij moeten 5 dagen langer blijven als ons, omdat de procedure in die provincie langer duurt.sàvonds met deze groep gegeten in het seafood restaurant van het hotel, was weer een chaos, maar ja je moet toch eten.
Om half 9 met de kleine in bad, en daarna weer lekker naar haar bedje, met 10 minuten was ze in dromenland, mamma 1 uur later ook.